مرور صبحگاهیاخبار
حاشیهنشینی نتانیاهو در مذاکرات صلح ایران؛ بازارهای انرژی در انتظار بازگشایی هرمز
در حالی که اسرائیل خود را در حاشیه مذاکرات جدید آمریکا و ایران میبیند، بازارهای جهانی انرژی در حال بازنگری در امنیت تنگه هرمز هستند. همزمان، انفجار مرگبار در معدن زغالسنگ چین، این کشور را در شوک فرو برده است.
- طلای ۱۸ عیار، هر گرم۲۳٬۲۸۱٬۳۱۴ تومان+۱۸٫۵%
- بیتکوین۶۰٬۱۶۰ دلار−۲۰٫۲%
نرخها هر دقیقه بهروز میشوند. «هنگام انتشار» نرخی است که در زمان انتشار این مطلب ثبت شده است.
نکات کلیدی
- ۱گشایش بازار — شنبه، ۳ خرداد ۱۴۰۵بازار تهران این صبح شنبه را با نوعی ثبات احتیاطآمیز آغاز میکند.
- ۲متحد حاشیهنشین: نتانیاهو در نقش «مسافر»در یک چرخش دراماتیک نسبت به دوران «فشار حداکثری»، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اکنون خود را تا حد زیادی خارج از کانالهای دیپلماتیک بیسر و…
- ۳مرگ «توهم هرمز»بازارهای انرژی جهانی در حال حاضر با سناریوی «تصادف قطار» روبرو هستند، اگر تنگه هرمز تا پایان ماه اوت به طور کامل بازگشایی نشود.
- ۴تراژدی در چین: هزینه انسانی فشارهای صنعتیدر حالی که جهان چشم به خاورمیانه دوخته، چین در سوگ یک فاجعه صنعتی بزرگ نشسته است.
گشایش بازار — شنبه، ۳ خرداد ۱۴۰۵
بازار تهران این صبح شنبه را با نوعی ثبات احتیاطآمیز آغاز میکند. دلار آمریکا (USD/IRR) در نرخ ۱۷۹,۰۰۰ تومان برای فروش و ۱۷۷,۹۴۱ تومان برای خرید ثابت مانده و تغییر ۰.۰ درصدی را در ۲۴ ساعت گذشته ثبت کرده است. این سکون در بازار ارز نشان میدهد که معاملهگران در حال هضم سیگنالهای سنگین ژئوپلیتیک از واشنگتن و پایتختهای منطقه هستند. در حالی که جو «صبر و انتظار» حاکم است، تنشهای زیرپوستی در بازارهای انرژی مانع از هرگونه کاهش معنادار قیمتها میشود.
در بخش طلا نیز شاهد وضعیت مشابهی هستیم. طلای ۱۸ عیار با قیمت ۱۹,۶۵۳,۲۶۱ تومان در هر گرم معامله میشود و سکه امامی در سطح ۱۹۲,۰۰۰,۰۰۰ تومان باقی مانده است. در سطح جهانی، طلا همچنان به عنوان پناهگاه امن میدرخشد و در سطح خیرهکننده ۴,۵۱۰ دلار در هر اونس معامله میشود. در همین حال، بیتکوین در محدوده ۷۵,۳۹۱ دلار آرام گرفته است. برای سرمایهگذار ایرانی، این ثبات فعلی شمشیری دو لبه است؛ از سویی فرصتی برای تنفس ایجاد میکند و از سوی دیگر، عدم اصلاح قیمت با وجود شایعات صلح، نشاندهنده پایداری ریسکهای بلندمدت در ذهن بازار است.
متحد حاشیهنشین: نتانیاهو در نقش «مسافر»
در یک چرخش دراماتیک نسبت به دوران «فشار حداکثری»، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اکنون خود را تا حد زیادی خارج از کانالهای دیپلماتیک بیسر و صدایی میبیند که بین ایالات متحده و ایران باز شده است. نتانیاهو که زمانی معمار اصلی و «کمکخلبان» دونالد ترامپ در سیاستهای تهاجمی علیه تهران بود، اکنون در فرآیندی که میتواند امنیت منطقه را بازتعریف کند، به عنوان یک «مسافر صرف» توصیف میشود. این عقبنشینی برای اسرائیل در زمانی رخ میدهد که واشنگتن برای جلوگیری از یک جنگ تمامعیار منطقهای، به دنبال تعامل مستقیم با تهران است.
این برای منطقه چه معنایی دارد؟ سالهاست که «خط قرمزهای» اسرائیل محدودیتهای اصلی دیپلماسی آمریکا و ایران بودهاند. اکنون که واشنگتن ثبات انرژی جهانی و مهار درگیری را در اولویت قرار داده، این خطوط در حال کمرنگ شدن هستند. ریسک بزرگ برای اسرائیل، توافقی است که منافع آمریکا — مانند بازگشایی مسیرهای کشتیرانی — را تامین کند اما دغدغههای امنیتی تلآویو را در اولویت دوم قرار دهد. این تغییر جهت از هماکنون در بازارها حس میشود؛ جایی که «حباب جنگ» در نرخ تومان بر اساس میزان نفوذ کابینه اسرائیل بر کاخ سفید نوسان میکند.
مرگ «توهم هرمز»
بازارهای انرژی جهانی در حال حاضر با سناریوی «تصادف قطار» روبرو هستند، اگر تنگه هرمز تا پایان ماه اوت به طور کامل بازگشایی نشود. برای دههها، اقتصاد جهانی تحت این توهم عمل میکرد که این تنگه همیشه یک مسیر تضمینشده و قابل اعتماد خواهد بود. حملات اخیر و بسته شدنهای مقطعی این فرض را درهم شکسته و باعث تغییر ساختاری عظیمی در امنیت انرژی شده است. کشورهایی مانند مالزی اکنون به عنوان قطبهای بعدی انرژی زیر نظر هستند تا آسیا بتواند نوسانات خلیج فارس را دور بزند.
پیامدهای این وضعیت فراتر از خاورمیانه است. کلمبیا در حال حاضر با بحران گاز طبیعی روبرو است که مستقیماً به بسته بودن هرمز مرتبط است، زیرا عرضه جهانی LNG تحت فشار قرار گرفته است. این نشاندهنده «اثر پروانهای» بنبست فعلی است: یک محاصره دریایی در خلیج فارس منجر به قطعی برق در کوههای آند میشود. برای خواننده ایرانی، این موضوع نشاندهنده اهرم فشار عظیم تهران و در عین حال فشار بینالمللی شدیدی است که با آن روبروست؛ هر چه این تنگه ناامنتر بماند، دنیا بیشتر به سمت زیرساختهایی میرود که آبهای ایران را کاملاً دور میزنند.
تراژدی در چین: هزینه انسانی فشارهای صنعتی
در حالی که جهان چشم به خاورمیانه دوخته، چین در سوگ یک فاجعه صنعتی بزرگ نشسته است. انفجار در معدن زغالسنگ در شمال چین جان دستکم ۸۲ نفر را گرفته است؛ عددی که در ۱۲ ساعت گذشته به شدت افزایش یافت. شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، خواستار «عملیات نجات همهجانبه» و تحقیقات دقیق برای پاسخگو کردن مقصران شده است. این رویداد صرفاً یک تراژدی داخلی نیست، بلکه فشار شدید بر بخش انرژی چین برای حفظ سطح تولید در میان اختلالات زنجیره تأمین جهانی را نشان میدهد.
برای اقتصاد جهانی، این تراژدی میتواند منجر به بازرسیهای ایمنی سختگیرانهتر و تعطیلی موقت معادن در سراسر چین شود که عرضه جهانی زغالسنگ و انرژی را محدودتر میکند. از آنجایی که چین شریک اقتصادی اصلی ایران است، هرگونه بیثباتی داخلی یا چرخش در سیاستهای انرژی پکن، در نهایت بر تراز تجاری تهران تأثیر میگذارد. این حادثه یادآور تلخی است که حتی در حالی که ملتها شطرنج ژئوپلیتیک بازی میکنند، ماشینهای صنعتی که قدرت آنها را تأمین میکنند تحت فشارهای بیسابقهای هستند.