مرور صبحگاهیاخبار
تنگه هرمز در لبه پرتگاه؛ قمار ترامپ علیه ایران و شوک ۹۲ دلاری به اقتصاد جهانی
در حالی که حملات آمریکا به ایران وارد یازدهمین شب خود شده، نظم جهانی در حال فروپاشی است. با افزایش قیمت نفت به بالاترین سطح ۵ هفته اخیر و تهدید تنگه هرمز، ما خلاء قدرت در تهران و هزینه سرسامآور ۳۷.۵ میلیارد دلاری این درگیری را بررسی میکنیم.
- طلای ۱۸ عیار، هر گرم۲۳٬۲۸۱٬۳۱۴ تومان+۲۳٫۱%
- بیتکوین۶۰٬۱۶۰ دلار−۸٫۸%
نرخها هر دقیقه بهروز میشوند. «هنگام انتشار» نرخی است که در زمان انتشار این مطلب ثبت شده است.
نکات کلیدی
- ۱آغاز بازار؛ جهش طلا در میانه آشوب ژئوپلیتیکصبح بخیر.
- ۲قمار ترامپ: استراتژی بدون مهاردر واشینگتن، کاخ سفید در وضعیتی عمل میکند که تحلیلگران آن را «بیثباتی استراتژیک» توصیف میکنند.
- ۳قطع سر و بقا: عراقچی سکوت را شکستشاید تکاندهندهترین تحول شب گذشته، اظهارات عباس عراقچی، وزیر امور خارجه باشد.
- ۴هزینه منطقهای: ناامیدی اقتصادی و نفت ۹۲ دلاریدر حالی که تیترها بر موشکها و حملات به رهبران تمرکز دارند، واقعیت اقتصادی روی زمین در حال وخیمتر شدن است.
آغاز بازار؛ جهش طلا در میانه آشوب ژئوپلیتیک
صبح بخیر. بازارهای ایران امروز تحت سایه سنگین تنشهای منطقهای بازگشایی میشوند. در حالی که دلار آمریکا (USD/IRR) کاهش جزئی را تجربه کرد و از ۱۸۹,۹۰۰ به ۱۸۹,۶۰۰ تومان رسید (-۰.۲٪)، داستان اصلی در بازار داراییهای امن نهفته است. قیمت طلا به گزارشهای شبانه درباره تداوم حملات واکنش تندی نشان داد؛ هر گرم طلای ۱۸ عیار با ۲.۵٪ افزایش، از ۱۸,۴۴۰,۳۷۱ به ۱۸,۹۰۶,۶۹۰ تومان جهش کرد.
این صعود در بازار سکه نیز منعکس شد، جایی که سکه امامی با ۱.۳٪ رشد به ۱۸۸,۵۰۰,۰۰۰ تومان رسید. سرمایهگذاران به وضوح در حال پوشش ریسک در برابر نااطمینانی ناشی از یک درگیری طولانیمدت هستند. در همین حال، در فضای دیجیتال، بیتکوین در محدوده ۶۵,۹۳۷ دلار نسبتاً پایدار مانده است، هرچند بازار گستردهتر رمزارزها پس از گزارشهایی مبنی بر هک ۹۱۵ هزار دلاری «بالانس کوین» در حالت آمادهباش قرار دارد. جدا شدن مسیر قیمت طلا از افت جزئی دلار نشان میدهد که ترس داخلی در حال حاضر بر نوسانات ارزی غلبه کرده است.
قمار ترامپ: استراتژی بدون مهار
در واشینگتن، کاخ سفید در وضعیتی عمل میکند که تحلیلگران آن را «بیثباتی استراتژیک» توصیف میکنند. تصمیم دونالد ترامپ برای پیشبرد یک کارزار نظامی تهاجمی علیه ایران اکنون وارد دومین هفته خود شده و نیروهای آمریکایی برای یازدهمین شب پیاپی آشیانههای هواپیما و مراکز نگهداری پهپاد را هدف قرار دادند. قمار دولت او بر پایه «فشار حداکثری ۲.۰» بنا شده، اما بدون گاردریلهای دیپلماتیکی که در دورههای قبلی وجود داشت. پیامد فوری این وضعیت، تهدید مستقیم علیه تنگه هرمز، حیاتیترین شریان نفتی جهان است.
ایران نه تنها به اهداف نظامی، بلکه به زیرساختهای کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز پاسخ داده و به طور مشخص کارخانههای آبشیرینکن را که برای زندگی در منطقه حیاتی هستند، هدف قرار داده است. این رویکرد «زمین سوخته» به ثبات منطقهای، قیمت نفت برنت را به ۹۲.۴۴ دلار در هر بشکه رسانده است. شوکهای اقتصادی جهانی دیگر تئوریک نیستند؛ آنها در قالب افزایش هزینههای انرژی و فروپاشی اتحادهای تجاری بینالمللی ظاهر میشوند. حتی متحدان نزدیکی مانند کانادا نیز تحت فشار هستند و با وضع تعرفههای جدید توسط ترامپ، تنشهای تجاری بالا گرفته است.
قطع سر و بقا: عراقچی سکوت را شکست
شاید تکاندهندهترین تحول شب گذشته، اظهارات عباس عراقچی، وزیر امور خارجه باشد. در یک روایت نادر و مفصل، عراقچی لحظهای را توصیف کرد که پس از حمله منجر به کشته شدن رهبر عالی ایران، از زیر آوارهای یک مجتمع فرماندهی بیرون کشیده شد. این تاییدِ کارایی اطلاعات آمریکا و اسرائیل، نشاندهنده یک رخنه فاجعهبار در امنیت داخلی ایران است. اعتراف عراقچی به اینکه تنها با جابهجایی مداوم با خودرو در تهران زنده مانده، تصویری از دولتی در حال فروپاشی ترسیم میکند که از سایهها و بدون فرماندهی مرکزی عمل میکند.
این خلاء قدرت، غیرقابلپیشبینی بودن خطرناکی را ایجاد کرده است. در حالی که وزیر خارجه همچنان در حال حرکت است، فقدان جانشین مشخص یا استراتژی پاسخ واحد به این معنی است که بخشهای نظامی ممکن است با خودمختاری فزایندهای عمل کنند. برای یک شهروند عادی ایرانی، این به معنای وضعیت اضطراری دائمی است. تاثیر روانی آگاهی از اینکه بالاترین سطوح حکومتی به دقت هدف قرار گرفتهاند، درک عمومی از شکستناپذیری دولت را به شدت متزلزل کرده است.
هزینه منطقهای: ناامیدی اقتصادی و نفت ۹۲ دلاری
در حالی که تیترها بر موشکها و حملات به رهبران تمرکز دارند، واقعیت اقتصادی روی زمین در حال وخیمتر شدن است. در پاکستان، صاحبان کسبوکار در امتداد مرز مشترک ابراز ناامیدی میکنند. رویای یک مسیر تجاری پایدار برای کالا و نفت با تبدیل شدن مرز به یک منطقه نظامی در حال محو شدن است. این درگیری تنها یک جنگ فرسایشی بین دو کشور نیست؛ بلکه یک محاصره اقتصادی برای کل منطقه است. با افزایش مداوم قیمت نفت، فشار تورمی بر اقتصادهای همسایه به نقطه شکست رسیده است.
با رسیدن هزینه جنگ به ۳۷.۵ میلیارد دلار، پایداری این درگیری زیر سوال رفته است. بازار جهانی اکنون به چین چشم دوخته است؛ به عنوان بزرگترین واردکننده جهان، حرکت بعدی پکن در قبال ذخایر نفت خام خود تعیین خواهد کرد که آیا نفت به ۱۰۰ دلار میرسد یا تثبیت میشود. برای خواننده ایرانی، پیام روشن است: بازار داخلی دیگر فقط به سیاستهای محلی واکنش نشان نمیدهد، بلکه اکنون گروگان یک بازی شطرنج ژئوپلیتیک جهانی است که بقای زیرساختها و هزینه معیشت در آن به مخاطره افتاده است.